Bonefish avonturen in Cuba (La Salina)

Hoi Edwin,
Vandaag teruggekomen uit het prachtige Cuba. Zoals je weet ben ik daar met mijn vriendin 16 dagen op rondreis geweest en heb daar gevist in het bonefishparadijs La Salina. Ik ben daar twee dagen wezen vliegvissen op bonefish in een superklein bootje van nog geen drie meter met een gids die de hele dag je bootje kilometerslang met een stok voortbewoog. In geen velden of wegen andere mensen te zien. Je vist daar bijna alleen in een UNESCO natuurreservaat vol met hoofdzakelijk bonefish. Af en toe kom je een incidentele snook, permit, jack trevally of barracuda tegen. Het bootje is zo klein dat je praktisch maar één vliegenhengel kan meenemen. Je hebt precies genoeg ruimte om je vliegenlijn voor je voeten in de boot een beetje goed klaar te leggen.

Ik heb in twee dagen tijd 13 bonefish gevangen. Wel snooks aangeworpen, maar niet kunnen haken. Je moet ook wel opletten wat je zoal aanwerpt, omdat je hoofzakelijk met een #8 hengel vist en die is super voor bonefish, maar niet voor de hele GROTE sterke vissen. Die bonefish zijn trouwens geweldige sportvissen, die éénmaal gehaakt, makkelijk tientallen meters vliegenlijn en backing van mijn reel scheurden.
Ik moest een engeltje op mijn schouder hebben gehad, want het lukte mij om een bonefish goed aan te werpen, te haken en succesvol uit te drillen. Ik heb er geen één verspeeld door lijnbreuk of losschietende haken of andere ongein waar je wel eens over leest. Als je een paar regeltjes in acht neemt, gaat het dan ook goed. Met name de stripstrike is belangrijk (goed de haak zetten door een ruk aan je lijn te geven na de aanbeet en niet direct je hengel heffen). OK, hierbij alvast drie foto’s. Nog bedankt voor je voortreffelijke uitrusting. Alles klopte!

Groetjes, Reinier Verduijn
Note Dyckers: prachtig bericht Reinier en met 13 bones is het resultaat ook top! Ook super dat de HighTide, de Danielsson, de vliegen, ach de complete uitrusting goed is bevallen, maar bovenal dat je doel is bereikt, bones vangen aan de vliegenlat. En je weet het he, eenmaal deze manier van vliegvissen ervaren en je bent verslaafd, hehe, tot horens, nogmaals klasse!!

Tags: A.Jensen High Tide #8, Airflo Ridge Bonefish Line, Danielsson L5W 6nine, Dyckers bonefishflies

Puerto Rico 2011, DIY-ish

Ik durf het bijna niet te vertellen, maar dan zien jullie ook de foto’s niet en die wil ik jullie ook niet onthouden. We zijn weer naar de tropen geweest. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en Sander, Henk Jan en ik hebben onze laatste vrije dagen en centjes bij elkaar geschraapt en hebben de schoenen weer omgeruild voor flip-flops.

Via een internet vriend zijn we dit maal op het kleine Puerto Ricaans eilandje Culebra terecht gekomen. Een plek voor tarpon en bonefish, en dat zijn de goudmijntjes in het Caribisch gebied.

Bij aankomst is het al vrij snel duidelijk dat we goed zaten, mooi huisje, SUV en een prachtige groene heuvelachtig natuur. De kustlijn biedt veel variatie, van mooie grote flats tot diepe mangrove baaitjes.
Het is wel een bestemming waar je vanaf de kant weinig in te brengen hebt. Daarom hadden we alle drie een kayak mee. De kayaks werden bijna dagelijks ingezet om de flats te bereiken en om met het krieken van de dag achter de tarpons in de mangroves aan te zitten.

De visserij blijkt een zeer uitdagende te zijn, we zagen dagelijks bonefish maar om ze te vangen was een heel ander verhaal. De meesten die we zagen waren niet aan het azen maar meer aan het cruisen. De tarpons waren in eerste instantie lastig te lokaliseren, behalve een groep die dagelijks werd gevoerd door een restaurant en die waren off limits. Maar aan het eind van de eerste week vonden we een stek waar ze constant aanwezig waren. We visten vanuit de kayaks met #10 hengels en drijvende lijnen en haalden zo toch een paar mooie tarpons, snook en zelfs spanish mackerel naar boven .

Helaas was het vissen vanuit een kayak niet geheel zonder risico’s. Nadat ik een mooie snook haakte trok die mij de mangrove in en tot overmaat van ramp prikte de snook na landing 4 gaatjes in de kayak. Na onthaken snel naar een ondiepe flat gepeddeld om de boel te plakken terwijl de hengels en spullen aan een mangroveboom bungelden. Leve het plaksetje dat HJ had meegenomen! Ook het rijden met 3 kayaks op het dak van een auto, in opgeblazen toestand kan ook leiden tot gaatjes, dat je het maar even weet.

Ondanks dat de bones zich wel af en toe op de flat lieten zien waren ze daar niet te vangen. Behalve HJ, die kon een tailende bone op Pirates Cay verleiden om zijn shrimpy te nemen. Uiteindelijk hebben we het over een andere boeg gegooid en hebben we de kayaks als platform gebruikt om een hoger standpunt te krijgen. Na enig gewenning konden we in de kayaks staan en met de peddel als roer en steekpaal langs de mangrove randen driften. Hier waren de bones rustiger aanwezig en konden we zo enkele vissen haken en landen. Top om zo toch nog succesvol te zijn door net even weer wat anders te proberen.

Al met al was de visserij niet top en we besloten om het eiland te verlaten om zo op zoek te gaan naar tarpons op het Puerto Rico zelf. De zoektocht leidde ons naar het zuidwesten waar wij bij een gids, Pochy, een slaapplaats konden regelen en die ons ook 2 dagen mee wilde nemen om zo het tijd te doen keren op de laatste dagen. Op de dag van aankomst zijn we zelf nog op pad geweest met de kayaks . De regels waren simpel maar het spelletje ondanks de kayak moeilijk. Zoek de duikende vogels in de lagune en daar zijn de tarpons. De vogels verplaatsten zich razendsnel en zo ook de tarpons (of andersom) uiteindelijk splitsten we ons af en ging ieder zijn weg. Bij zonsondergang heb ik 3 tarpons mogen haken en 1 weten te landen, een mooie 3 voeter nam mijn kayak op sleeptouw. De anderen hadden helaas geen vis.
Tot zover DIY. Later meer…
Cheers, Brian Elward

Tags: Airflo Ridge Bonefish Line, Airflo Ridge Tarpon Line, Daiichi 2546, Daiichi Xpoint Saltwater, Danielsson L5W 6nine, TFO TiCrX #10, TFO TiCrX #8, Umpqua Bonefish Leaders

Tropical Flyfishing, addicted!

Het heeft even geduurd, maar onder het motto dan hebbie ook wat, hierbij de film van onze tropische avonturen eerder dit jaar gemaakt door Brian. Ik wil weeer! (en binnenkort gaan er ook weer een paar…)

Saltwater flyfishing from Brian Elward on Vimeo.

Groeten uit Belize!

Onlangs weer terug gekomen uit Belize. Geweldige tijd gehad. Ook vistechnisch niet te klagen gehad. Veel plezier gehad van de verschillende EP vliegetjes. Met name het vissen met krabbetjes was uitermate leuk!

Dacht dat je onderstaande platen wel leuk zou vinden. Als je met PB trouwt moet je natuurlijk wel een potje kunnen vissen ey, hier ‘t bewijs…..trots!! Er volgt nog meer op Facebook.

Groeten,
Pieter-Bas

Tags: Danielsson L5W 6nine, EP crabs, EP Shrimps

Paul, net terug uit de tropen

Zojuist een bericht van Paul, net terug uit de tropen en weer een heerlijke tijd gehad samen met z’n vriendin. Hierbij wat foto’s, dank Paul voor het delen!! Veel bonefish is gevangen aan EP boneshrimps…

Tags: Danielsson L5W 6nine, EP bonefishflies

Verslag likkoe-bonemeuntrip 2011

Het waren zware dagen, maar fijne dagen.
De Likkoe-bonemeuntrip 2011, onze officiële bonefish ontmaagding is weer voorbij.

Bijna 9 dagen zaten we met 3 man in een appartementje in de tropen met 1 duidelijk doel: Do It Yourself (DIY) bonefish. Hoewel, DIY, we hadden van echte bonefishcracks al heel wat informatie ingewonnen en vooral het team van Dyckers heeft hierbij een steenttje bijgedragen.
Honderden euro’s materiaal en een lange vlucht verder was het op 10 mei dan zo ver… een half uurtje was het nog licht toen we onze voeten voor het eerst in het water van een prachtige ondiepe lagune zetten.

Maar veel verder kwamen we niet dan het spotten van en werpen op wat nervous water en wat blindcasten.

De eerste volle dag was andere koek. Om 5u ging de wekker en al snel stonden we aan de baai.
Ik had eerder al een een bonefish gevangen, maar nu was het voor het eggie… helaas viel het weer enorm tegen; het waaide keihard en er was heel weinig licht.

Desondanks wisten zowel Paul als Gert Jan de eerste bonefish van hun leven te vangen en terug te zetten (das knap, voor een Kampenaar )

De ban was dus al gebroken, voor het ontbijt zelfs. Genietend van een heerlijk ontbijt werd de tactiek voor de dag doorgenomen terwijl we nauwlettend weerberichten in de gaten hielden. Ook ik moest van die nul af, op dag 1!

We besloten naar een plek te gaan waar de zee als een soort riviertje naar wat flats loopt.

Op een zeer ondiep stuk met veel zeegras spot ik al snel de eerste bones en werp een vis van ca. 55-60cm feilloos aan, zet de haak goed en op de eerste run heb ik een goed antwoord, dan ineens start hij door en pats! lijnbreuk! AAArrrghh!! Dit herhaalt zich nog 10-15x, ik wissel van merken en diktes tippet, maar ik blijf problemen ondervinden. Dag 1 sluiten we uiteindelijk af zonder bonefish voor mij, Paul heeft er 3 en GJ 6. Deze frustrerende dag wil ik graag van me afzetten…

Gelukkig verlopen de volgende dagen een stuk beter, uiteindelijk bleek mijn lijnbreuk probleem te liggen aan te weinig windingen in mijn knopen… vanaf het moment dat ik 2 windingen erbij doe in een clinchknoop, blijft mijn leader heel en kan ik ook eindelijk vangen. De eindscores zijn uiteindelijk; Jasper 17, Gert Jan 26 en Paul 47 bonefish. Gert Jan ontpopt zich verder tot Jack-master door bijna elke dag wel een barjack te vangen, terwijl zowel Paul als ik er geen een vangen. Daarnaast heeft Gert Jan nog een leuke barracuda gevangen, verspeel ik een anderhalve meter tarpon en spotten we op de laatste dag zonder hengels ineens overal meer vis dan op de visdagen. Reden genoeg om de volgende tropentrip alvast weer uit te gaan stippelen…
Hier volgen nog wat foto’s, gewoon omdat het kan

Jasper’s nul is eraf

Jackmaster Gert Jan

Daar gaat er weer eentje, njjiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Tailende bones laten je hartslag enorm oplopen

De buff is onmisbaar, óók tegen muggen

Paul pakt de eerste grote bone van de trip

En GJ pakt aansluitend meteen de tweede grote bone van de trip

Kajakvissen, ik verspeelde nog een flinke tarpon…

De EP brushvliegen waren een klasse op zichzelf

EP brush, ook erg lekker bij pasta

Prachtige plekken

En goede actie met mooie vissen, ik hoop dat ik snel wéér kan…

Jasper “Sir Spookalot” Vos

Likkoebone

Hey Ed,
Effe berichtje vanuit de tropen. EP brushes en EP silky vliegen crazy charlie stijl doen het erg goed. Vangsten wisselen, maar Paul heeft er al 30. Voor de deur erg mooie visserij met grote bones die tailen. We vissen al wél een tempootje lager, maar dat geeft óók plezier.

Lik-oe Jasper!

Bone, bone & more bone, love it!

Tijd om eens even wat foto’s te plaatsen van onze heerlijke trip richting de carib. Dit keer geen verhaal, maar enkel en alleen bones, bones en nog een bones. Ok en een beetje statistiek erbij. HJ en Sander hebben de meeste bones op olive achtige shrimps gevangen, onverzwaard, voornamelijk met weedquard. HJ wist ook nog de nodige bones met een kleine crabimitatie te vangen. Brian wisselde tussen de olive shrimp en de EP shrimps in verschillende variaties, waaronder de EP mantis shrimps en ik heb zo goed als alle bones (28 stuks) op een EP Boneshrimp tan gevangen, welke bestond uit ep fibers tan, beetje krystal flash, ep hot eyes silver medium (af en toe lead eyes medium als ik diep moest zitten) de Daiichi 2546 size 2 en 4 en uiteraard weedquards…

Tijd voor de foto’s, startend met in mijn optiek een prachtige foto gemaakt door Sander:

Prachtige foto van Brian: Sander en HJ met een dubbelhookup, uitzonderlijk!

Tags: A.Jensen High Tide, Bonefish flies, Danielsson F3W 4seven, Danielsson L5W 6nine, EP bonefishflies, ep shrimp

Een van de meest memorabele momenten ever, punt.

Een van de meest memorabele momenten, punt.
Het zal pakweg 11 uur in de ochtend zijn geweest als we met z’n 4en langs de “milkflat” lopen richting de plek waar we willen starten. En lopen dat hebben we gedaan in deze dagen, kilometers, de druppels gutsen van de gezichten, er wordt weinig meer gezegd, er is een missie gaande en dat is bone, voor de rest doodmoe, van de drank de avond tevoren, de babbels in de vroege ochtend, vroeg eruit, klokslag 6 uur, een nieuwe dag. Er zijn al wel weer de nodige bones gevangen, maar het is niet top. We komen samen en besluiten gezamenlijk naar een andere stek te lopen, een flinke wandeling…ach ja what else.

Plotsklaps valt de wind weg weg. Buiten wat vogels horen we behalve het gesjok van ons, stap voor stap door de hitte, langs het water niks meer. Maar met het wegvallen van de wind - wat nog niet eerder was voorgekomen gedurende de trip - gaan de kopjes de lucht in. Er wordt getuurd. Over het water, opperste concentratie. Er heerst stilte.

Niet veel later besluit de eerste het water in te stappen. Ik waag het erop, zegt ie nog. Er heerst zo’n gevoel van, dit is het moment, ditmoeten we pakken en ja hoor het duurt niet lang voordat we 1 voor 1 met ongeveer 40 meter tussen elkaar in het water in stappen. Er wordt niks gezegd, het is muisstil, verstoord door het gekrijs van een kleine groepje flamingo’s die op zoek gaat naar andere oorden.

Als een rijtje manouvreren we over de kniediepe milky flat. Ongelooflijk prachtig water. Vorige bezoeken maakten ons duidelijk dat het moeilijk water is. Helder, maar zo spierwit, dat je eigenlijk na 5 meter al het complete zicht kwijt bent. En dat terwijl als je naar beneden kijkt het water gewoon helder is. Mysterieus, onheilspellend en wonderschoon. Dat beseffen we ons nu allemaal. Ineengekropen sluipen we over de flat heen. Overal waar je kijkt is het water spiegelglad, geen rimpeling te bekennen, maar iets …. er is iets…

Wat ons allemaal zegt dat er vis zit, bones, big bones…het ruikt gewoon naar bone, kan niet missen. Na pakweg 10 minuten zie ik HJ die rechtsvoor me staat op 60 meter de eerste worpen maken. Een piepklein staartje verraad een tail. Er zit vis. Helaas lukt het hem niet om de bone te pakken.

Toch geeft dit de burger moed en uiterst voorzichtig sluipen we verder. Als zijnde een commandogroep over een vlakte. Ik kijk om me heen. Zie de heren gespannen aan het kijken naar aanwezige vis. Tailers, schaduwen, kleine rimpelingen, het maakt niet uit. Als er maar iets verraad dat de vis er zit. Wat een machtig moment, zo in die stilte, er is niks mooier dan dit besef ik en sla het gebeuren in me op. Kijk om me heen, kort uit m’n concentratie en geniet, neem een slok water, steek een peuk op en observeer, Sander zie ik verderop hetzelfde doen, kortstondig kijken we elkaar aan, de ogen zie ik sprankelen, mooi.

Even verderop zie ik de eerste gestalten van een wierbed, altijd een goede spot in een zanderige vlakte. Dikke kans dat er een of meerdere bones rondzwemmen. De concentratie gaat omhoog, de stappen worden nog voorzichtiger en zonder ervoor te zorgen dat ik enige trilling veroorzaak, sluip ik richting wierbed.

Daar langs het randje, op 15 meter, beter is het zicht hier niet, lijken wat plukjes zeer langzaam te bewegen. Zal het bone zijn? Of vergis ik me met die scherpe felle zon? Ik twijfel. What to do….
Besluit de lijn toch weg te zetten, geef 2 rukken, voel een flinke ruk, bam hangen! Wat een moment, de mannen kijken me an en op gepaste afstand is het genieten. De rust is doorbroken, de lijn knalt eruit. Hard gaat de vis weer, zo hard zoals alleen bone dat kan doen. De #8 staat goed krom, de backing laat zich zien. Niet veel, 20 ,30 meter max, maar wat een moment, in de stilte, over die vlakte, met je maten…even houd ik de machtige vis vast en dan mag ze snel terug.

Een kwartierje later is Brian die rechts van me staat aan de beurt, een prachtige vis, snel loop ik er naar toe, even wat foototjes maken, een schouderklop en daar gaan we weer. Zo gaat het nog een uurtje door, dan wakkert de wind weer aan, zien we weinig meer en is het momentum weg.

Dit vergeet ik niet snel. Dit is een van m’n meest memorabele momenten ever, punt.
Edwin

De prachtige flats, bonefish, de eerste stappen…

En daar sta je dan, 7 uur in de ochtend, kijkend over die grote vlakte, zie ik wat tailen, zijn ze er, de eerste stappen in dat heerlijke warme water, ietwat onwennig, maar wat voelt dit weer goed!

T’is voor mij al weer een tijd geleden dat ik m’n laatste bonefish gevangen heb en ik kan niet wachten. Na het geweldige welkomstcomité en een koud biertje wordt het langzaam licht. Brian, Sander en HJ zijn hier al enkele dagen als ik arriveer op het vliegveld alwaar ze me om 5 uur in de ochtend ophalen, top! Vanwege drukke werkzaamheden kan ik niet de gehele 16daagse trip aansluiten bij de mannen en is er besloten om de tussenliggende 10 dagen aan te haken. Gelukkig heb ik in de nachtvlucht kunnen slapen en groot is m’n verbazing als ik bij het kleine aankomsthalletje alledrie de heren uiteindelijk zie staan. Half slaapdronken blijk ik wel een flamingo met Dyckers welkomstbord, een drukbezigzijnde video-opnemende Brian en enkele mooie vrouwen te hebben gemist, maar daar zitten ze dan. Heerlijk languit aan een tafeltje in een hoek van de hal met kleine pretoogjes en een flesje bier op de tafel me aan te staren, 5 uur in de ochtend, de gekken, het feest kan beginnen!

Niet veel later lopen we over de flats. Wat is het genieten zo. Eindelijk kan ik weer los. Misschien wel de mooiste visserij op deze aardbol. Zo simpel, maar toch zo moeilijk. Een 8 hengel, drijvende tropenlijn, reel met uitstekende slip, doosje boneshrimps, paar leadertjes, polaroid, buff, en nog wat spulletjes, thats all. Meer heb je niet nodig. (in een later artikel zal ik terugkomen op de gebruikte materialen en de meest succesvolle vliegen) Ik kan niet wachten. En de eerste dagen maak ik voor mezelf niet eens de tijd om de video erbij te pakken. Soms nog wel de spiegelreflex, maar meestal draait het gewoon om het vissen, juist…het geweldige vissen op dat - vaak helemaal niet zo grote, maar o zo sterke - zilverachtige visje, waar we lange reizen voor moeten maken, waar menig huwelijk door kapot is gegaan, waar je soms al zwetend ’s nachts van wakker wordt, waarvan je soms denkt, is dit nu wat of toch een stukje koraal, nee t’is koraal, je maakt een volgende stap, rats en weg is de bone, een dikke boeggolf achterlatend tezamen met een flinke vloek.

Zoals gezegd we zijn met z’n 4en, een goed gezelschap en tijdens de korte ontmoeting wisten de heren me al te vertellen dat er de nodige bones zijn gevangen. Als ik me niet vergis Sander 7, Brian 4 en HJ die niet telt ook zo rond hetzelfde getal als Brian. Ik had vantevoren al besloten om ditmaal wel de bones te tellen - als er überhaupt wat gevangen wordt - gewoon voor de statistieken, Sander doet met me mee. Enfin en ik kan u zeggen, het ging lekker, hehe.

Maar zoals altijd was er weer die bekende zin, je had hier gister moeten zijn, zei Brian nog. Want het water was zakkende en springtij was net geweest, achteraf gezien erg belangrijk voor de vangsten. Pech, ik kan er niet mee zitten. Geniet op en top in deze omgeving. En al snel ga ik alleen de grote vlaktes verkennen. Er is niks mooier dan dat. Mag graag met maten vissen, goed gezelschap en delen. Maar dat kan vanavond ook. Ik wil nu echt kijken of het me weer gaat lukken, hoe gaat het spotten, zijn er tailers te zien, of die kleine schaduwtjes die zo $%^$^$% moeilijk te zien zijn.

Brian maakt nog snel een foto van me….en hop de vlakte op!

De eerste 100 meter zie ik geen bal, heb wel het gevoel dat er soms oogjes me aankijken, moet nog in de modus komen. En dan uit een hoekje zie ik een schooltje snappers, mooi om te zien. Ongelooflijk wat er zo leeft op de flats. In eerste instantie lijkt er niks te leven, geen vis te zwemmen, laat staan bones. Maar dan - eindelijk - zie ik een schaduw op pakweg 30 meter van me vandaan m’n kant opkomen. Ineengedoken werp ik richting vis. Ff de vlieg af laten zinken en 2 rukjes geven, stofwolkjes creëren is de gedachte, even wachten, en ja hoor de bone maakt een move m’n kant op. Knikkende knieen, alles snel controleren, geen lijn om de reel, in de voeten, of ergens anders waar het achter kan hangen…ik geef nog 2 korte rukken en dan knalt de lijn m’n hand uit, oef dit was ik even vergeten, wat een snelheid, sjiiiiiiiiiiiiipppp en daar gaat de reel al in a slit of a second, hangen, yihaaaaaa.

En dan een doffe tik, slappe hengel, los………krijg nou wat, wat ging hier fout? Dacht dat ik alles goed deed, de bone dacht er echter anders over. Hoe ken dit nu? Snap er niks van en gedesillusioneerd sta ik daar in m’n eentje, knikkende knietjes, trillende handen, met niks, helemaal niks.

Dit gebeurt me nog een keer, wat zeg ik gedurende de 10daagse trip vele keren, het hoort erbij, maar toch, gelukkig weet ik na een aantal dagen de missers te minimaliseren. maar ja dat ene koraal, lijn om de reelslinger, achter het knoopje, of gewoon uit het niets, het zijn allemaal zaken waarmee je te maken krijgt.

Ik zie 3 schimmen, ditmaal gaat alles goed, tijdens de dril sla ik toch ook nog 2 a 3 keer aan, en uiteindelijk ligt ze dan in m’n handen, wat een mooi beest is het toch.

En zo gaan de vangsten langzaam maar zeker omhoog, hierover later meer, nu even wat fotootjes, tot laters!!

Gr. Edwin

Let’s go Tropics 2011 - preview - flyfishing tropical style!

Tags: A.Jensen High Tide, Airflo Ridge Bonefish Line, Airflo Ridge Tarpon Line, Danielsson H5D 9thirteen, Danielsson L5W 6nine, EP bonefishflies

En weer terug!

En weer terug….
DE komende tijd zullen we de nodige foto’s met verhalen posten en wellicht een filmpje. Het was weer super om in het heerlijke warme water te lopen, de schildpadden om je heen te zien, de tailende staarten, compleet uit elkaar spattende wateroppervlaktes met scholen vis, samen met de vismaten of soms heerlijk alleen op die oneindige vlakte, jullie horen van me!
Gr. Edwin

Tags: A.Jensen High Tide, Tropics 2011

Tropics 2011, ready to rumble!

Van 26 februari t/m 9 maart gaan we dan eindelijk weer eens de tropen in! Tezamen met Brian, Sander en Henk-jan is het de bedoeling om de nodige tropische krachtpatsers aan de vliegenlat te krijgen.

Zakelijke mededeling: Gedurende deze 10 dagen zullen alle bestellingen gewoon verstuurd worden met uitzondering van de vliegen. Vanwege de vele bestellingen afgelopen maanden hebben we nauwelijks voorraad op vliegen (alle producten zijn wel goed op voorraad) en aangezien we ze allemaal zelf binden kunnen ze gedurende deze 10 dagen niet worden verzonden. Zoals gezegd alle bindmaterialen en vliegvisproducten zullen wel gewoon verzonden worden.

De “bonebox”

Het bijna complete pakket, de laatste vliegen worden momenteel gebonden…jaja we love EP! Inclusief EP Crabs, EP Shrimps, EP Streamers etc….

Enfin meer dan 20 vliegenlatten gaan mee, van aftma 7 t/m 12 voor de echte grote jongens, onder het motto you never know…uiteraard de nodige A.Jensen High Tides maar natuurlijk ook de Sages, Thomas & Thomas en wat al niet meer. De Airflo bonefish & tarpon Ridge tropenlijnen zijn opgespoeld op de Danielsson L5W en H5D series. Tevens liggen er een aantal als reserve in de tas, net als de 550 yards 30 ponds spoelen van Airflo die overigens vanaf eind deze week ook weer op voorraad in de shop zullen zijn. De Airflo Big Game Depthfinders 400 en 500 gaan mee, een flink aantal polyleaders, 10, 12, 16, 40 en 60 ponds fluorocarbon, de titanium onderlijnen van 30 en 60 ponds, vele dozen vol met shrimps, ep streamers, ep crabs, ep squids, ep sandeels etc etc, jaja tussen de bedrijven door is er toch nog het nodige gebonden…Daarnaast nemen we de nodige opname apparatuur mee, dus er zal zeker het e.e.a. hier vertoond worden.

Ik zal - indien mogelijk - jullie via de blog proberen gedurende deze dagen op de hoogte te houden van de vangsten. Niets is zeker wat betreft internet en aanverwante, maar wie weet.

De mannen kunnen niet wachten..ik ook niet, eindelijk is het weer zover, ready to rumble!

Gr. Edwin
Team Dyckers

Ps1. Trouwens al de nieuwe A.Jensen Seatrout & Trophy Specialist hengels gezien in de shop? Op Dyckersdag hebben we ze geïntroduceerd en niet voor niks waren de reacties enthousiast. Echt prachtige stokken!

Ps2 oja Ook de EP Squids zijn bijna klaar om gebruikt te worden…nog een paar kleine modificaties…maar dan zijn we er, kijken of ze daar ook zo geliefd zijn!

Tags: Tropics 2011

Dushi Dutch Antilles

Een 100tal bones op 5 meter van je af, rondjes draaiend en totaal onverstoorbaar. Een babytarpon van een meter die de #10 tot in het handvat kromtrekt en je 10 minuten bezighoudt in een patstelling . Een permit die zich onverstoorbaar 45 minuten laat volgen en aanwerpen, maar geen interesse heeft of kippig is (vissig in dit geval). Enkeldiepe flats op een windstille dag, waarbij de V-sporen in een straal van 50 meter elke bone verraden en je zo 6 à 7 V-sporen binnen werpbereik ziet gaan.
Waar is deze bestemming, vraag je je af. Belize? Cuba? Nee, gewoon een Nederlandse gemeente onder de zon. Je leest zo af en toe een verslagje hoe je daar lol kan hebben met een #4tje op een rif en met een piepklein vliegje allerlei kleurrijke visjes kan vangen. Pffff, trek de stoute flatbooties aan en ga op avontuur. Volg je intuïtie en betreed paden die niet vaak bewandeld worden.
Neem een #7 of een #8je, pak een doosje vol met gotcha’s, crazy charlies en EP shrimps maatje 4 en 2 en je hebt genoeg voor een geweldige trip. Mocht je echt avontuurlijk willen doen, neem dan wat streamers mee en een #10, wie weet kom je wel een tarpon tegen. Ze zitten er echt die silver kings, en als je goed zoekt zal je ze zeker binnen werpbereik vinden.
Dushi Dutch Antilles it is!

Tags: Brian, ep shrimp

Even een berichtje vanuit Bonaire…

Ha die Edwin, even een berichtje vanuit Bonaire,
weer is niet geweldig de afgelopen dagen en heb dan ook niks kunnen vangen maar vanochtend trok de bewolking een klein beetje op en had een zonnig momentje waarbij ik deze bone zag cruisen. Vandaag helaas geen enkele tailende bone gezien maar het water is dan ook wel erg onstuimig op het moment.

Maar goed ik mag niet klagen, heb al een paar mooie visjes mogen vangen
Tot in Nederland,
Groeten
Brian

De EP shrimps strikes again…

Tags: Bonaire, Brian, EP Shrimps