Visual porn

Vrije dag en normaal gesproken betekent dat vissen. Maar na al die visdagen kom je erachter dat je haar wat lang wordt, je kleding wat slijt en dat er ook nog zoiets is als een goed voorkomen. Zucht, dat betekent niet vissen en andere zaken doen zoals een kapper bezoek, het huis opruimen en kleding kopen.

De afgelopen keren op zeebaars zijn best succesvol geweest dus gelukkig was het niet een grote domper dat ik daar niet naar toe kon. Waar ik wel weer zin in had was dame Esox. Ik miste het visuele aspect wat je hebt met het vissen op snoek, die geweldige flits net voordat je je streamer ziet verdwijnen.

In 20 minuten had ik een nieuwe spijkerbroek, nieuw overhemd en een paar shirts gekocht. Na een half uurtje social talk in de kappersstoel stond ik met een kort koppie later aan de waterkant. Ik had niet heel veel tijd meer en dus ben ik naar een paar stekken gegaan waar ’s winters altijd wel een snoekje te vinden is. Op een hotspot aangekomen zag ik dat het water hoog maar wel prachtig helder was. Op deze stek staat een muurtje waar meestal rond of voor een snoek in hinderlaag ligt. Na een kwartiertje het gebied uitgekamd te hebben was er op wat voorntjes na geen teken van leven. Ik besloot mijn laatste worpen vanaf het muurtje te doen zodat ik strakker langs de kant kon vissen. Ik had mijn streamer omgewisseld voor een oranje EP streamer om snoekmans uit de tent te lokken.

Met dat heldere water en mijn verhoogde werpplatform kon ik mijn vlieg nauwgezet in de gaten houden. Mijn tweede worp was een lange langs het kantje. Ik stripte de streamer met korte halen naar mij toe, met nog een metertje lijn uit het topoog werd de streamer vanachter in zijn geheel opgeslokt door een flink snoekdame die waarschijnlijk een flink eind was meegezwommen. De aanbeet was echt super, vanuit mijn hoge standplaats zag ik de snoek in haar gehele lengte achter de streamer aankomen. De aanval was niet supervlug waardoor je perfect kon zien hoe de muil werd geoppend en de vis over de streamer schoof. Ik kon mijzelf net lang genoeg inhouden om de haak te zetten met een flinke stripstrike. Het gevecht was super, op een stromende rivier geeft zo’n snoek niet snel op. Ik moest haar op de reel drillen na een paar mooie runs en sprongen. Uiteindelijk kon ik mijn eerste snoek sinds een lange tijd netten, een prachtige slanke dame van 88 cm.

Gr. Brian Elward

Tags: Brian, EP Pikestreamer, McLean Weigh Net

Last minute zeebaarzen

Gisteren zou ik samen met mijn vismaatje lesley foto’s gaan maken van de zijsteunen die hij voor de Hobie kayak had gemaakt. op het laatste moment werden de plannen gewijzigd daar de weersverwcahting en het tij prachtig zou uitvallen. Daarnaast stond Lesley’s zeebaars teller op een zielige 1.

Gelukkig had ik al mijn spul al in de auto liggen en zijn we naar de maasvlakte getogen. het water was vanaf het middaguur opkomend waarna het vrij snel were zou afgaan. met doodtij op de eerste stek aangekomen en de spullen in orde gemaakt. Lesley is meer van het kunstaas en shads en ik iets meer van de vlieg. Het water was ondanks het doodtij toch nog aardig bruin en er zat toch een klein beetje beweging in, ik besloot om ipv een donkere vlieg toch de grijs/witte streamer eraan te knopen. Lesley begon met de subwalk (Joop Folker wannabee!!!) maar al gauw besloot hij van dit plugje af te stappen toen ik de eerste beuk kreeg op een wat dieper geviste vlieg. Snel de shad eraan en meters maken. Te fanatiek om volgende baars te vangen heb ik hem maar niet gevraagd om een foto te maken. zelfontspanner lukte niete cht en dus hoppa niet teveel gedoe en verder vissen. Na een kort halfuurtje toch maar geswitched naar mijn oude vertrouwde zwart/paarse combi voor donkerdik water. Niet veel later de volgende beuk net voor mijn voeten en een ietwat beteuterde Lesley iets verder van mijn voeten. Voor deze mooie baars wilde hij wel van zijn stek komen en schoot hij en paar mooie platen.

Ik bleef bij mijn vertrouwde zwart paarse vlieg toen we naar de volgende plek gingen, lesley was ondertussen al veranderd van shad naar plug naar pilker met sandeel en weer naar worm. Terwijl hij wisselde haakte ik mijn derde baars van de dag. Met het opkomende tij werd het lastig om op deze stek te blijven en zijn we naar een andere plek gegaan waar ik met Edwin tijdens het weekend de boel had verkent. een paar vissers die er al bezig waren hadden enkele makrelen gevangen maar het was niet veel soeps. met de vlieg en kunstaas was het met hoogwater ook lastig te bevissen. Na een korte pauze zijn we weer verder getrokken naar een andere plek. Op deze plek had Lesley niet veel geloof in de baars potentie, maar goed mijn woorden deden hem geloven en we begonnen te vissen. Niet veel later werd mijn lijn ongelofelijk hard uit mijn handen getrokken en boog mijn hengel wel erg diep. in luttele seconden was er opeens geen beweging meer in te krijgen, de vis had zich richting de stenen begeven en wist zich van de haak te ontdoen en die vast te zetten aan een flinke steen. De eerste vlieg van de dag pleite en een grote baars gemist. snel een nieuwe vlieg aangeknoopt en het water in gesodemieterd, vis zat er zekers. Niet veels strips later weer een beuk en numero 4 van de dag werd geland, geschoten en terug gezet.

De uiteindelijke score van de dag vliegvisser 4, spinvisser 1. Soms zit het mee en soms zit het heel erg mee

Gr. Brian

Tags: Airflo Sixth Sense Di3 7/8, Brian, Danielsson L5W 6nine, EP streamer, TFO TiCrX #8

Met de vlieg op graskarper

Ik ben naar een nieuw watertje bij mij in de buurt gegaan aangezien ik een keer van Pieter Bas (aquatisch bioloog - fijn zulke vrienden, hehe) gehoord had dat er wellicht graskarpers rondzwommen. Aangezien ik nog nooit een graskarper had gevangen leek het me wel waard om even te gaan kijken, immers ik was te laat opgestaan om te gaan roofbleien en het tij en mijn tijd voor zeebaars was bagger.

Daar aangekomen was het al aardig op temperatuur en heb ik eerst een stuk sloot in de schaduw van bomen afgelopen. Al vrij snel zag ik een karper maar nog sneller zag hij mij. Een honderdtal meters verderop bij een splitsing zag ik wat karpers in de kant wroeten, maar elke worp miste doel of verschrikte de karpers. Niet geheel mijn dag of het waren erg spooky vissen.

Na flink wat meters afgetaaid en de auto gepakt naar de andere kant van het systeem. Dit deel lag vol in de zon maar wel rpachtig in de luwte. De eerste signalen waren niet opperbest, best veel slijmjurken die het de bodem aan het omwoelen waren. Toch doorgelopen en wat bleek, graskarpers zitten toch veelal in het oppervlak, had ik kunnen weten. De graskarpers waren best goed te spotten, of ze waren in de kant aan het wroeten en creerden golven of je zag hun rug als een vrij donkere streep in het water liggen.

Het struikgewas was mooi hoog aan mijn zijde en ik kon de karpers redelijk dicht benaderen, op mijn tan kleurieg carpbolletje reageerden ze niet, na het swicthen naar een olive kleurig bolletje moest ik er ook nog achter komen dat hun bek niet naar beneden wijst maar meer naar boven en dat ik dus vrij kort onder de strikindicator moet vissen. Al met al is die strikeindicator meer een noodzaak om de bol op de juiste diepte te houden en niet zozeer voor de aanbeet. Die zie je waarempel mooi.

Kortom ik had de visjes gevonden en uiteindelijk wilden er twee mijn dag opvrolijken. De eerste big van 19 pond pikte de carpbol vanaf het kantje op en de tweede wist ik tijdens het cruisen te verleiden door de carpbol voor zijn bek te trekken. beiden prachtige visuele aanbeten. Na enkele minuten touwtrekken kon ik ze landen en van dichtbij bewonderen. Grappig uitziende beesten die me alsmaar doen denken aan die maffe asian carps in de States. Wellicht daardoor misschien liever de voorkeur voor spiegels dan graskarpers.

Rond het middag uur weer terug naar huis voor wat kluswerkzaamheden. Maar met nieuwe ideeen in mijn hoofd voor een drijvende/subsurface vlieg om weer eens uit te proberen. Want dit visuele spel is wel leuk om te herhalen.

Groeten Brian

Tags: Brian, carpbol, Danielsson F3W 4seven

Zeeforel in Nederland is ook in 2011 weer een feit

Ik heb de kayak op het dak van de auto gelegd en in het holst van de nacht rij ik naar de afgesproken plek. Daar staat mijn vismaatje Lesley al te wachten met zijn kayak. In de duisternis zorgt zijn fishfinder voor voldoende licht om met gemak mijn kayak gereed te maken. Hij zoekt de coördinaten en waypoints op van de vorige vistrips en laadt ze in het scherm.

Dit wordt onze derde trip van dit jaar, maar tot nu toe geen teken van leven gezien. Het blijft een moeilijk spelletje, maar de beloning is er zeker als je succes hebt.

We besluiten eerst te gaan trollen om zo bij de eerste stekken aan te komen en te kijken of er onderweg vis zit. Onze kayaks glijden met de eerste zonnestralen het water in, de benen zijn wat stijf en vermoeid, maar als snel raken we in een lekker ritme. De stilte om ons heen, de nevel die ons omhult en de rijzende oranje zon maakt het hele plaatje surreëel, de vis waar we op jagen idem dito.
Na verloop van tijd trekt de nevel op en winnen de zonnestralen aan kracht, eindelijk warmen onze koude ledematen op en wordt ons humeur ook opgewarmd. Tot nu toe zijn enkele uren voorbij gegleden, maar meer dan een waarschijnlijke kolk komen we niet. We besluiten om even pauze te nemen op een zandbank en daar onze benen te strekken. Het tij begint op te komen, we zien het water geleidelijk aan over de zandbank kruipen, langzaam beginnen de kayaks te drijven. Voor ons een goed voorteken en we besluiten nog even door te zetten. We zetten koers naar het begin van het gebied om opnieuw wat drifts te maken en varen door naar een zandbank die vrij snel overgaat in een diepe geul. We nemen 50 meter afstand om elkaar de ruimte te geven tijdens onze drift. De wind is vrij zwak en daardoor kunnen we ideaal langs de rand driften. Nog voordat ik mij gepositioneerd heb, hoor ik Lesley een brul geven. Ik draai me om en zie een kolk net bij de overgang naar het diepe, snel gooi ik het roer om en peddel als een gek naar die plek, immers vis zien is meestal vis vangen, mits je je vlieg er op tijd bij kan krijgen. Lesley wint dit duel en voordat ik mijn vliegenlijn op lengte kan brengen, legt hij zijn rapala op de spot en enkele draaien later beukt zijn hengel naar het wateroppervlak. De vis gooit zijn gewicht en kracht in de strijd en ook al gebruikt hij een spinstok, het gevecht duurt wel even. Onderhand ben ik naast hem komen liggen en film de strijd. Samen genieten we van de dril en kijken we elkaar glunderend aan. Het is een prachtig beest waar Lesley mee in gevecht is, maar het is ook meer dan dat. Dit is de eerste van het seizoen, ons vermoeden blijkt weer juist, we hebben er gericht naar gezocht en we hebben ze gevonden.

Zeeforel in Nederland is ook in 2011 weer een feit.

De vis wordt geland en wat een prachtbeest is het, een 67 centimeter lange zilveren baar ligt in handen. De haakbek nog net zichtbaar maakt het plaatje compleet. De moed zit er gelijk weer in en de vermoeidheid in de benen ebt weg. Ik verwissel de shrimp voor een EP-streamer (een Bonaire-veteraan) en neem weer positie in. Het werpen valt vanuit de kayak reuze mee. Het is weer even wennen, maar ik lig op gelijke lijn met Lesley en ik werp net zo ver als hij met de plug. Na een paar worpen voel ik een zachte tik, ik strip door en daarna volgt een onmiskenbare aanbeet. Ik probeer de haak te zetten maar tevergeefs, een kolk volgt en weg is de vis. Zo gaat het nog 3 keer kort na elkaar, en ik raak achter op Lesley die al zijn derde vis bespeelt. Beiden merken we op dat de aanbeten zachtjes zijn en niet overtuigend en ik switch terug naar een shrimp in de hoop dat ze die beter kunnen pakken. Na een nieuwe drift zie ik een kolk en werp die aan, opnieuw een klein tikje maar al snel volgt een overtuigender aanbeet. De dril is super, de vis neemt lijn, de hengel buigt mooi door en na wat heen en weer getrek kan ik de vis netten. Mijn eerste is ook een feit, snel na wat foto’s terug in haar element.

We eindigen de dag met een flink aantal aanbeten en een 4-tal gelande vissen. Heerlijk als alle puzzelstukjes zo perfect in elkaar vallen. Ik kan niet wachten tot de volgende keer, alhoewel ik flink geduld moet hebben, de weersvooruitzichten van komende tijd zijn niet ideaal. Jammer, maar dat geeft me de tijd om over nieuwe vliegen te denken. Ik zit aan kleine streamers maat 4 te denken en wat verzwaarde lange shrimps, wellicht type Pattegrisen.

Gr. en tot horens, Brian Elward

Tags: A.Jensen Seatrout Specialist, Brian, Danielsson L5W 6nine

Dushi Dutch Antilles

Een 100tal bones op 5 meter van je af, rondjes draaiend en totaal onverstoorbaar. Een babytarpon van een meter die de #10 tot in het handvat kromtrekt en je 10 minuten bezighoudt in een patstelling . Een permit die zich onverstoorbaar 45 minuten laat volgen en aanwerpen, maar geen interesse heeft of kippig is (vissig in dit geval). Enkeldiepe flats op een windstille dag, waarbij de V-sporen in een straal van 50 meter elke bone verraden en je zo 6 à 7 V-sporen binnen werpbereik ziet gaan.
Waar is deze bestemming, vraag je je af. Belize? Cuba? Nee, gewoon een Nederlandse gemeente onder de zon. Je leest zo af en toe een verslagje hoe je daar lol kan hebben met een #4tje op een rif en met een piepklein vliegje allerlei kleurrijke visjes kan vangen. Pffff, trek de stoute flatbooties aan en ga op avontuur. Volg je intuïtie en betreed paden die niet vaak bewandeld worden.
Neem een #7 of een #8je, pak een doosje vol met gotcha’s, crazy charlies en EP shrimps maatje 4 en 2 en je hebt genoeg voor een geweldige trip. Mocht je echt avontuurlijk willen doen, neem dan wat streamers mee en een #10, wie weet kom je wel een tarpon tegen. Ze zitten er echt die silver kings, en als je goed zoekt zal je ze zeker binnen werpbereik vinden.
Dushi Dutch Antilles it is!

Tags: Brian, ep shrimp

Even een berichtje vanuit Bonaire…

Ha die Edwin, even een berichtje vanuit Bonaire,
weer is niet geweldig de afgelopen dagen en heb dan ook niks kunnen vangen maar vanochtend trok de bewolking een klein beetje op en had een zonnig momentje waarbij ik deze bone zag cruisen. Vandaag helaas geen enkele tailende bone gezien maar het water is dan ook wel erg onstuimig op het moment.

Maar goed ik mag niet klagen, heb al een paar mooie visjes mogen vangen
Tot in Nederland,
Groeten
Brian

De EP shrimps strikes again…

Tags: Bonaire, Brian, EP Shrimps

Tot over 2 weken!

Dag voor vertrek, koffers gepakt, reels opgespoeld en vliegen in hun dozen geplaatst.
Donderdagochtend zitten we in het vliegtuig op weg naar de tropen, samen met mijn vriendin voor onze “zomervakantie”. Het is dus geen vistrip, maar er zullen genoeg momenten zijn om een lijntje te strekken. Onbekend terrein maar genoeg informatie vergaard op het internet en via vrienden.
Ik zie het maar als een scout tripje om te zien of een langere vistrip leuk zal zijn, laat die bones maar komen. Hierbij nog wat foto’s van mijn laatste tripje om de koude herfstdagen door te kunnen komen.
Groetjes en tot snel,
Brian

Tags: Brian

Herfstpracht en je gram halen

Ha die Edwin,
vanochtend vroeg uit de veren en mijn snoekspulletjes bij elkaar gepakt om te zien of ik op mijn “hometurf” wel een snoekje kon verschalken. Mijn vliegendoos was in de loop vd week weer aangegroeid tot een goed gevulde pandora’s pikebox. Even heb ik zitten twijfelen omtrent de hengelkeuze, mijn favo hengel voor het snoeken is mijn #8 T&T helix. Echter zo kort voor mijn tripje naar de tropen moet ik alsmaar denken, stel ik breek hem op snoeken dan ben ik de…….Die gedachte maar snel uit mijn hoofd gezet en toch maar ingepakt. Laarzen in de achterbak evenals mijn net en camera en op naar het Stichtse. Eerst even een kort kapseltje halen bij de kapper, wel zo lekker net voordat ik op vakantie ga, en dan op naar het water.

Bij het water aangekomen zie ik dat ik een gemiste oproep heb van Henk Jan, toch maar even snel terugbellen. Henk Jan heeft ook wel oren naar een potje snoeken en ik besluit naar hem te rijden om hem op te halen. Daar hij aan de andere kant van Utrecht woont en ik dat gebied niet zo goed ken laat ik me door hem langs wat watertjes gidsen. Niet zonder succes, al snel krijg ik bij een bruggetje een flinke misser voor mijn kiezen, ik schat het beestje toch wel groter dan klein :). het was een typische aanval naar de streamer zonder hem te pakken, mogelijk het bewijs van een niet al te domme snoek die gaanderweg wijzer is geworden. Even verderop is het weer raak een leuk formaat snoekje knalt op mijn streamer en de eerste is een feit. Na die vangst verplaatsen we ons naar de andere kant van het bruggetje waar ik de snoek miste, uiteraard probeer ik het nog even met een andere kleur streamer maar niks. Vanaf de andere kant van de brug werp ik tot 5 maal toe onder de brug door, bij de 6de passage knalt er weer een snoek op mijn streamer. Dit is een mooie dikkert maar stukken fletser van kleur, en ik denk toch wat kleiner dan mijn misser maar je weet het nooit. Dit beestje weegt 7 pond, dat is 2 pond meer dan het andere snoekje. Of een snoekje nou 60 of 70 cm is dat doet er niet zoveel meer toe, ze zijn gewoon mooi, maar het gewicht is weer een andere leuke gewaarwording.

Na mijn vangst is het HJ’s beurt om met een kromme hengel te staan, het slootje geeft tot onze vreugd een hoop van haar verborgen schoonheden prijs. Een stek om te onthouden.
We besluiten om weer naar de andere kant van Utrecht te gaan om wat stekken van mij te proberen. Bij de eerste stek aangekomen zien we dat het water helder is dan anders maar wel een stuk hoger. Het blijft altijd weer afwachten met die Kronne Rijn, nooit hetzelfde. De stek blijkt levensloos erbij te liggen. Vreemd vorig jaar heb ik, en jij btw, er goed gevangen. Op naar een volgende plek, een plek waar ik al vele maar dan ook vele malen snoek heb gehaakt. Echter nooit geland en dat komt doordat de aanbeet bijna altijd voor je voeten plaatsvindt en doordat je ook nog eens verhoogd staat je de haak nauwelijks zetten. Een tijdje geleden stonden HJ en ik hier eveneens en loste ik voor onze ogen een prachtig dikke dame, failure!! De stek ken ik in den treure en bij de tweede worp langs de kant zien we beiden hoe een flinke meid uit de kant schiet en de streamer geheel inhalleert. Even wachten, hengel naar achter in het verlengde en een flinke ruk aan de lijn, massa!! nog 2 maal een stripstrike en de snoek blijft hangen. Eindelijk lijken de stukjes samen te vallen, maar niet al te vroeg juichen, na een paar korte runs en wat gebonk kunnen we haar landen. Een mooi beest van 92 cm en 10 pond. Niet zo mooi van kleur als die van Ed O. maar het blijft een imposante dame. En! eindelijk mijn gram gehaald op die plek. Na die vangst naar een andere stek, wel een beetje illegaal maar het was meer om van de omgeving te genieten. De bomen vertonen hun kleurenpracht en het is er heerlijk rustig, geen vis maar dat is niet erg.

Ter afsluiting zijn we een biertje wezen pakken, bockbier met knabbels. We zitten als enige buiten en genieten van de prachtige dag. Het waterige zonnetje breekt door de wolken heen, de vogels kwetteren om ons heen in de bomen, de nijlganzen zitten in het weiland aan de overkant en imponeren elkaar, een koolmeesje hipt bij ons op het tafeltje (uiteraard lag mijn camera weer ingepakt) en wij laten de dag opnieuw de revu passeren. (louis armstrong in je hoofd)
Tja zaterdag komt al weer snel, welke watertjes kan ik dan bezoeken………..
Groeten,
Brian

Tags: Brian, Cliff's Bugger Beast, EP streamer, McLean, McLean Weigh Net, Thomas & Thomas, Utrecht

Dagje Esox met de mannen.

Het was me het dagje wel. Flink getoerd in de omgeving van Zwolle met Brian Elward en Edwin Otting. Jaja het is me al een rit voor de mannen om hier naar Zwolle te komen en dat voor snoek, chapeau. En dan ook hier nog weer gaan toeren, maar gezellig was het zeker zo met z’n drieën in de kar en het toeren ging verder. Het weer was goed, mooi windje, lichte bewolking, af en toe zon, maar de snoek, drama, tenminste de eerste 5 uur. Mastenbroek, Rouveen, Giethoorn, Salland, Zwolle, overal zijn we wel geweest. Maar de aanbeten, nadas noppes niks. En dan - zoals zo vaak - begint het rond 16.00 uur eindelijk te lopen. Edwin mist een mooie snoek die z’n lat even kort flink kromtrekt, ik mis vervolgens een jumpertje van 50 cm en Brian die echt een pechdag heeft mist een potloodje. Een half uurtje later pak ik dan eindelijk het eerste snoekje van de dag, een vijftiger, de 0 is weg, maar echt blij maakt me dit nog niet. Rond 5 uur vinden we het welletjes en besluiten we 10km verderop het laatste uur vol te gaan maken. En toen was het feest, Edwin maakt de dag meer dan goed met een mooie dikke mama……Brian en ik genieten van de hectiek. T’is goed zo. Thuis staat een bord spaghetti klaar gemaakt door mijn schat. En de avond is absoluut gezellig, waarbij de mannen rond 22.30 uur vertrekken voor de lange rit richting huis.

De volgende keer staat alweer gepland. Dan in de buurt van Utrecht, mooi water daar, thuiswater voor Brian, die vandaag vooral prachtige foto’s heeft gemaakt en volgende keer weer aan de beurt is! Bedankt mannen voor een super gezellige dag en tot snel! Voor nu de foto’s…

Gr. Edwin Kerssies

Tags: Brian, Edwin, EP Pike Purple, EP streamer

Ff “bootje” testen

Vandaag met lesley zijn nieuwe boot uit gaan testen op het de rivier en wat een mooie dag was het, mijn hoofd duizeld nog steeds van al dat zonlicht. De boot - een Warrior - is voornamelijk bedoeld voor het zoute maar we wilden hem even op zoet water uittesten en kijken of alles naar wens was. Bij de trailer helling afgsproken maar doordat de A2 was afgesloten was Lesley wat verlaat. Dus bij een boerenslootje maar even een dahlberg divertje te water gelaten niet veel later een mooi snoekje gestrikt.

Het traileren liep vlot en na wat testvaartjes de hengels erbij gepakt, lesley met kunstaas en ik wilde per se met de vlieg om te kijken of er vanuit deze boot ook goed gevliegvist kon worden. Van een ikea kunststof bak een improvisorische lijnbak gemaakt en hoppa zonder gemak en zonder verstrikt raken kunnen werpen.

Ik had 2 hengels opgetuigd, een met zinklijn en de ander met een drijvende lijn waarop een klein dahlberg divertje zat, zo kon ik makkelijk wisselen naar gelang omstandigheden. Bij aankomst in een mooie kom zagen we een 2 of 3 tal roofbleien door het oppervlak jagen, hun explosieve uitvallen verrieden hun lokaties en zodoende kon ik er een na een paar worpen haken. Man oh man wat een kracht zat er in dat beest en wat een gewicht. Ze zijn duidelijk aan het inslaan voor de winter een behoorlijk gewicht lag er in mijn handen.

Na die mooie vangst bleef het lange tijd stil. Bij terugkomst in de haven viste Lesley een paar diepe kommetjes af en haakte een paar machtige baarzen. Zelf probeerde ik het met een zinklijn en een streamertje maar haakte niets. Als absolute beginner ook nog even de shad erbij gepakt, maar uiteindelijk maar 1 baars daarmee weten te vangen. Dat verticalen is niet echt mijn ding. Hierbij wat plaatjes van vandaag, sorry niet alleen vliegvisbeelden maar ik moest mijn nieuwe lens vd camera even uittesten.
Groeten, Brian

Tags: Brian, Dahlberg Diver

Een heerlijke dag op de maasvlakte met Brian & Edwin!

Vandaag staat een dag met Brian en Edwin in de planning. Natuurlijk was ik getriggerd door hun zeebaarsvangsten van vorige week. En na wat over en weer gemail was de afspraak gemaakt, zaterdag 2 oktober. Half 6 gaat de wekker, ff koffie zetten, abel uitlaten en rond 6.15 uur vertrek ik richting Brian waar ik om half 8 aankom. Iets vroeger dan gepland en Brian is net wakker, hehe, slaperige ogen dus. “Jij bent lekker op tijd !”. Ik krijg een bakkie, terwijl Brian de rest van de spullen pakt.

Na de nodige leuke gespreksonderwerpen komt het Oostvoornse meer ook aan bod, waaronder de netten problematiek. Ondertussen schijnt het zonnetje als we rond 9 uur daar in de buurt rijden. “Weet je wat….zullen we ff kijken?” “Ok dan” zegt Brian die altijd wel is te porren voor zulke acties. Daar aangekomen ligt het meer er zo mooi bij en zijn er buiten 2 die hards geen vissers te bekennen. Aangezien de afspraak met Edwin O pas om 12 uur staat hebben we nog wat uurtjes. De insteek van de dag is zeebaars - die spullen hebben we bij ons - maar het meer lonkt. Lonkt dusdanig dat … juistem. Ik heb nog wel wat EP Shrimps bij me en niet veel later staan we daar dan, even 2 uurtjes kijken of er wat valt te beleven zeggen we tegen elkaar. Na een kwartier zie ik een vis draaien op pakweg 25 meter en schat de route die de vis neemt. Een snelle worp die kant op, strip, strip, strip, dikke golf erachter, tik en ja hoor “Hangen” schreeuw ik tegen Brian, die verderop staat en me vol ongeloof staat aan te kijken. “Mooie vis man!” Geweldig hoe Brian snel mijn kant op komt en de spiegelreflex al ter hand heeft. Het feest kan beginnen en Brian zit al platen te maken, machtig mooie platen zie ik later. Topwerk Brian! De vis neemt flink lijn en zowaar zie ik de backing, wat een mooie dril zeg! Enfin het is op en top genieten zo op deze zonnige zaterdagochtend. En de eerste wonderschone vis van vandaag is binnen, een sterke, ontzettend mooi getekende beekridder!

Jumpende beekridder, wat een plaat

Een heerlijke sterke dril

Zie die bek!

De EP Shrimp Tan strikes again

Zo das dus een lekker begin! Helaas weten we het volgende uur niks meer te vangen, maar Brian geniet op en top. Hij mist nog een vis, maar ondanks dat we graag vissen vangen is het vissen in deze ambiance al genieten. Af en toe een kolkje van een stijgende forel, het zonnetje, het vlakke water, ach wat wil je nog meer. En al snel is het half 12, tijd om naar de afspraak met Edwin O te gaan om de rest van de dag in te vullen met het vliegvissen op zeebaars, heerlijk zo!

Brian op zoektocht naar de grote OVM forellen

Zeebaars:
Rond 12.15 arriveren op de afgesproken stek en niet veel later komt Edwin O ook met een sneltreinvaart aan scheuren. Eerst ff bijkletsen en Brian is bezig met een lunch; knakworstjes, een broodje en palm, goed man! Terwijl we bezig zijn met de lunch “sneakt” Edwin richting auto en komt eruit met 3 caps: “Hier heren, sponsored by, hehe”. Die Edwin (O) is me er eentje. Heeft via zijn bedrijf ff snel wat Dyckers caps geregeld, super! Tijdens de heerlijke lunch van Brian is er natuurlijk weer genoeg te praten, maar rond half 2 gaan we dan eindelijk naar de zee, kijken of er nog zeebaars valt te vinden in oktober…

Heerlijke lunch

De latten klaarmaken voor zee

Zoeken naar rifjes, mosselbanken, stromingen, etc.

En dan kan het feest beginnen. Het water zakt nog ietsjes en rond 16.00 uur is het laagtij. Na een half uur is Brian de eerste die met een kromme 8lat staat. Hiervoor doen we het, wat zijn ze toch sterk. Snel even wat plaatjes schieten en terwijl ik de camera weer terug in de rugzak stop hoor ik Edwin al: “yesss” en ook Edwin vangt zeebaars. Een kwartiertje later pakt hij er nog 1 en zo kun je toch zien dat hij de stek kent, het voordeel van dicht in de buurt wonen, veel tijd investeren, etc. Ik sta nog op de 0, alhoewel die beekridder me nog steeds doet lachen. Rond 3 uur ben ik dan eindelijk ook aan de beurt en pak m’n zeebaars mee. Niet veel later gevolgd door een harde aanbeet op m’n EP streamer, maar helaas de vis ontsnapt. Rats alles weg, balen. Rond 4 uur stoppen we even voor een korte pauze en de voorbereiding op de flinke bui die er in de verte aankomt.

Brian met een mooie zeebaars

Ook Edwin weet ze te vangen

Wat een prachtvis is het toch

Rond 16.00 slaat het weer om en is het echt bikkelen in de havens. We proberen het nog 2 uurtjes, maar de zeebaars lijkt verdwenen. Ik vang nog wel een krab, maar dat was het dan. Om 19.00 uur is het welletjes en vertrekken we weer richting huis, nagenietend van een dag met vele uitschieters. Een prachtige beekridder, toch nog enkele zeebaarzen, op en top gezelligheid en zeker voor herhaling vatbaar. Bedankt Brian en Edwin O voor het gezelschap, doen we zeker over!

Gr. Edwin Kerssies
Team Dyckers

Ook de krabben lusten ze wel

Het laatste uur was bikkelen, maar ook dat heeft z’n schoonheid, op en top Hollands

Tags: A.Jensen High Tide, beekridder, Brian, Danielsson, Edwin, EP Streamers, maasvlakte, ovm

Brian & Edwin O op pad aan de Hollandse kust…

Jaja daar waar ik zat te ploeteren op Texel, hadden de mannen aan de andere kant van Nederland een geweldige dag…

Hi Edwin, ik hoop dat alles goed met je gaat en dat jullie je prima vermaakt hebben op Texel. Het weer zat in ieder geval goed mee. Ik weet niet of je Brian al gesproken hebt, of dat hij je een mail heeft gestuurd maar dinsdag hebben we een heerlijke visdag gehad. Het weer was super en we hebben aardig wat zeebaarzen gevangen (en jammerlijk ook net zoveel verspeeld!): totaal 8 geland. Brian had een onfortuinlijke start, hij verspeelde, nog voordat ik mijn eerste vis had (dikke baars van 50+), 3 vissen waarvan er één echt heel groot was (die kapitale vis trok alles stuk). Uiteindelijk heeft hij er toch 3 weten te vangen. Halverwege de dag had ik er 4 en stond de teller voor Brian op nul, hij had al wel 4 lossers. Zijn teleurstelling droop ervan af. Ik was dan ook reuze blij voor hem dat hij in de namiddag zijn eerste baars haakte en die ook wist te landen, zijn moraal was gelijk weer helemaal terug. Daarna had hij er dus nog 2 en 1 losser.

Het was weer lekker!

Gr. Ed O

Tags: Brian, Danielsson F5W 6nine, Edwin O streamers, EP Streamers

Weekverslag Brian

Weekoverzichtje

Even een paar impressies van een weekje met een hoop vliegvismomenten.
Dinsdag samen met Sander en HenkJan, Dutchfour maal een half, popperen op snoek. Mooie middag met een paar mooie snoeken en een 7tal prachtige aanbeten op de EP turbopopper van HJ. Snoektijd begint vroeg dit jaar en is zeker voor herhaling vatbaar.
Vrijdag met HenkJan achter de karpers aan. Er waren genoeg karpers in het oppervlak aan het zonnen maar er was er maar een te foppen. Op een wierbed lag een formaat biggetje te zonnen. Henk Jan besloot hem van achter te besluipen om beter te kunnen werpen en ik bleef vanaf de zijkant de boel volgen en aanwijzingen geven daar ik een beter zicht had op de bek . Na een slechte worp kon HJ het kleine zalmeitje naast de karper te plaatsen, precies in mijn gezichtsveld. Het eitje werd opgemerkt en traag draaide het lichaam naar de vlieg, de bek ging open en alsof een stofzuiger werd ingeschakeld werd het eitje naar binnen gezogen. HJ zette de haak en een explosie van water was het gevolg. Na een korte dril konden we hem netten en een paar mooie platen schieten .
De rest van de karpers die we die dag zagen gaven ons het nakijken, ons achter latend in verbijstering over hoe groot ze wel niet waren.

Afgelopen weekend samen met Mariska naar de ardennen en uiteraard het #3tje mee en een doosje vliegen. Meer neem ik nooit mee, ik ken het water en weet welke vliegen het er altijd doen. Het water stond ontzettend laag en het was er ook nog eens zeer druk met vliegvissers. Beide dagen kon ik er even tussen uit glippen om een lijntje nat te maken. Een paar mooie vlagzalmen, een paar kleine forelletjes waren het resultaat en ene joekel van een bruine die net niet wilde happen in mijn leech. Jaja de ardennen herbergt nog genoeg geheimen en niet alle vissen worden gevangen of voor de pot meegenomen.

Kortom weer een mooi week om op terug te kijken.

Groeten, Brian Elward
De foto’s:

Tags: Brian

Bramen en Karpers

Ha die Edwin,
eindelijk weer eens iets van mijn kant. Die verhuizing heeft heel veel tijd in beslag genomen en ik kon maar niet lekker in het visritme komen. Paar maal op pad geweest maar nooit echt lekker met volle overtuiging kunnen vissen.
Vandaag eindelijk even een mazzeltje. Vanochtend om 06.00 opgestaan om naar de Waal te gaan bij Zaltbommel, immers dat ligt nu 15 minuten van mijn huis vandaan. Ik was er al een paar keer geweest maar nooit wat gezien, helaas ook vandaag vruchteloos de ene na de andere krib afgelopen in de hoop kolken tegen te komen, of iets wat op rooflbei activiteit leek. Tijdens het wandelen mijn ontbijt bij elkaar gesprokkeld aangezien er overal rijpe bramen hingen. Ik had een tweetal ziplock bags mee en die heb ik maar gevuld voor later.

Teruggekomen bij de auto ben ik rond gaan rijden in de naaste omgeving op zoek naar water. Ik kwam een fortgracht tegen en al snel kon ik de donkere silhouetten zien van enkele grote karpers die lagen te zonnen op een windstil plekje. Als eerste een groen karpbolletje eraan gebonden en die werd al heel snel door een grote karper naar binnen gezogen. Het aanslaan was kortweg lomp te noemen, na een veel te harde strip strike volgde een flinke kopstoot en de 26/100 brak gelijk. Jammer jammer en zonde. Helaas moest ik hierna nog zeker 3 keer misslaan voordat de eerste karper eindelijk goed gehaakt kon worden.
Een leuk robbertje vechten tussen de wierbedden en takken door werd in mijn voordeel besloten, een mooi knolletje lag in mijn net. De ban was eindelijk gebroken, ik had weer eens een mooie vis.
Later nog een grote jongen gehaakt maar die heb ik laten gaan daar de lokatie niet echt uitnodigde om een lang gevecht aan te gaan en de haak vanuit de bek naar zijn rugvin schoot. Gelukkig viel de carpbol uit zijn vin nadat de druk weg was.
Kortom de eerste stek in mijn nieuwe buurt is bekend en goedgekeurd.

Groeten, Brian

Tags: Brian, carpbol

Down & Dirty

Vandaag op pad geweest met de Noorman, samen achter de windes en brasem aan. Was een zeer geslaagde dag met een enkele brasem en een plaat van een winde. Na de nodige biertjes, Bruggse Zot, onze eigen weg ingeslagen en een uurje langs mijn favoriete watertje geslopen. Met de #4 in de aanslag op zoek naar windes en ruisers, kwam ik verbazingwekkend genoeg een azend karpertje tegen. Nooit eerder daar karper gezien en dan ook nog eens het geluk dat het azend exemplaar was en ook nog eens een maatje die ik wel aandurfde op mijn 4tje.
Snel de 15/100 eraf gehaald en een geel carpbolletje op de 22/100 tip geknoopt. Omdat het karpertje tegen de kant aan het grazen was viel het aanwerpen vies tegen, zo’n werpwonder ben ik niet. Het beestje kreeg argwaan en zwom van mij weg, toch nog even proberen door hem te overwerpen. Zo gezegd zo gedaan en een worp over hem heen gemaakt. Bij het landen van de vlieg schoot het karpertje meteen naar rechts, niet dat het gespooked nee in tegendeel het was maar om ruimte te maken…….ruimte, voor zijn grotere broer. Een karper van formaatje big ging recht op de carpbol af en zoog hem met gemak naar binnen. Automatisme dat het is een stripstrike en een hengel heffen. Daar sta je dan, in contact met een groot gedrocht aan je voornhengeltje. No guts no glory dacht ik en ging gelijk het gevecht aan. Met de down en dirty techniek in mijn achterhoofd het gevecht aangegaan en maximale druk uitgeoefend in tegengestelde richting als de zwemrichting. De hengel top onder water duwen en zodra de karper keerde meteen de druk weer de andere kant op trekken.
Hoe absurd en hopeloos het gevecht in eerste instantie leek, en denkende dat het vis elk moment zou losschieten, kwam ik tot mijn verbazing erachter dat ik dit varkentje wel zou kunnen wassen…euh landen. De jubel van vreugde was van korte duur daar ik mij realiseerde dat ik een wel zeer klein netje mee had. Eerlijk is eerlijk, als je A zegt moet je B zeggen, en dat betekent de vis netjes landen en de dril niet te lang laten duren om hem zo makkelijk te kunnen scheppen. In mijn situatie betekende dat dus het water in mijn bergschoenen en met mijn armen het beestje scheppen. Zo gezegd zo gedaan en na 3 pogingen lukte het me om hem te scheppen.
Wat een beest lag daar aan mijn voeten, 92 hele centimeters hadden mijn al geslaagde dag nog mooier gemaakt.
Na bekomen te zijn van de adrenaline rush en de realisatie dat het drillen best makkelijk is, zolang je durft te drillen, ben ik verder het water afgelopen.
Eigenlijk kan ik het zelf niet eens meer geloven maar hierna volgde nog een big van 84 cm en een spiegelkarper van 86 cm.
Met die spiegel had ik wel even een klusje, die stoof door het riet heen en nam wel lijn. Die spiegel had veel meer power in zijn lichaam maar ook zij moest haar meerdere erkennen.
Een mirakels mooie dag, een waar ik lang aan zal denken en die waarschijnlijk niet zo snel een gelijke zal krijgen…….tja met dat vliegvissen weet je het nooit. Dinsdag naar Duitsland…….
Gr. Brian

Tags: Brian, carpbol