Ardeche, flyfishing, the final part (3)

En we zijn weer thuis. Twee weken heerlijk genieten van het prachtige weer, de rust (in het voorseizoen) het goede Franse eten en drinken, de authentieke stadjes, de tochwel ongerepte natuur, als je het wil zien en er ff verder op uit trekt, de gezelligheid, kortom heerlijk weg met het gezin. De laatste week heb ik voornamelijk smiddags gevist samen met m’n maatje Abel, de cocker spaniel, die vele uren in het water van de Ardeche gezwommen heeft. Helaas geen forel meer gevangen, maar wel krachtige goudgekleurde barbelen, kopvoorns, snepen (groot!!!) en nog verschillende andere soorten vis, allen uiteraard op de vliegenlat. In totaal pakweg 20 barbelen, 40 kopvoorns, 5 wilde forellen (waarvan een absolute memorabele fario trout van groot formaat zie vorige posting) en nog vele andere kleinere vissen. Veel op de droge vlieg (herteharensedges en cdc ffly) op de goudkopnimf (hare’s ear goudkop) en enkele op de streamer (ep troutstreamer, grizzly tan), hierbij wat foto’s:

We hebben op de camping “La Bastide en Ardeche” vlakbij Ruoms gestaan. Vanwege onze 1 jarige dochter en hond hebben we ditmaal voor de eerste keer gekozen voor een 6 persoons huurtent van Rent-A-Tent die een volledig babypakket meeleverde en uiteraard voorzien van de nodige voorzieningen zoals koelkast met diepvries, kookgerei + 3 pits gasstel, stoelen, tafels en aanverwante en dat allemaal, schrikt u niet voor een bedrag van 350 euro voor 2 weken, jaja een aanbieding die ik eerst niet kon geloven. Maar vergis je niet want als je nu dezelfde tent op deze 4 sterren camping met zwembad en peuterbad, winkeltje, zeer goede en schone toiletgebouwen, animatie voor de kids, etc. wilt boeken ben je geloof ik rond de 600 euro per week kwijt, een verschil van 425 per week, hoppa! De camping is ons goed bevallen, niet te groot, niet te klein, dus wel gezellig met een mengelmoes van jonge ouders en oudere mensen in het voorseizoen. Mooie schaduwrijke plekken en pal aan de rivier de Ardeche. Normaal gesproken willen we vaak iets avontuurlijker gaan maar met zo’n kleine is dat niet altijd even makkelijk, dus vandaar deze optie. Al met al hebben we een topverblijf gehad met zonzekerheid (elke dag rond de 30 graden of iets meer, maar wel goed uit te houden oa door de misstral die vaak smiddags opstak en de schaduwrijke plekken op de camping) en zijn we tot de broodnodige rust gekomen. Hierbij nog wat foto’s en als er vragen zijn, schroom niet maar mail.

Gr. Edwin

Tags: ardeche, La Bastide en Ardeche

Ardeche, vliegvissen, de geheimen van… (2)

Daar zijn we weer. De internetconnectie is ruk en de temp soms wel erg hoog met 36 graden, maar alla t’is fijn zo met het gezin, de hond en af en toe de vliegenlat erbij. En die Ardeche….die momenteel zo laag staat… die geeft steeds meer geheimen prijs, ongelooflijk daar niemand me aan kon geven dat er uberhaupt forel zou zitten. Ik kan u verzekeren, makkelijk is het absoluut niet, ongelooflijk moeilijk en na m’n vorige mail heb ik er nog maar een paart bij gevangen in de heeeele vroege uurtjes of tegen het donker aan, als de slangen ritselen langs de oever, brrr. Enfin om maar met de deur in huis te valllen, hier gaan we dan, gevangen aan een droge vlieg herteharen sedge maat 12, op de 4, een geweldig gevecht, een geweldige vis, die nog steeds daar rondzwemt, absoluut totaal niet verwacht, echter super, maar dan ook super blij daarmee, hoppa!

Barbeel daarentegen zijn goed aan de vliegenlat te vangen overdag, op zicht, in de stroming. Mooie sterke vissen die de 4 goed krom doen buigen.

Enkele franse kennissen en vliegvisvrienden raadden me de rivier de Baume aan die vrij dichtbij gelegen was, dus een paar dagen terug daarheen gereden, naar de wat hogere delen van pakweg 1000 meter hoog, maar die rit viel tegen. Ondanks dat het 45km was, was ik meer dan een uur onderweg. En ivm de beperkte tijd kon ik maar even vissen. Twas niet veel, mooi zo, maar met de prachtige foel en barbeelvangsten op de Ardeche laat ik het hierbij.

Enfin voor de rest is het hier knetterheet met een gemiddelde van 35 graden, genieten met het gezin, de hond, die lekker meemag met vissen en zelf ook af en toe een flink stuk zwemt. In het begin zwom hij naar elke stijgende vis, maar dat is gelukkig nu minder. Hierbij nog wat foto’s die voor zich spreken, tot snel.

En diegene die bestellingen hebben geplaatst, begin volgende week gaan ze direct op de post!

Gr. Edwin
Team Dyckers

Tags: ardeche

Vive le Barbeau

Kort filmpje van gisterochtend, de volgende target is bereikt, nu de fario trout nog…btw sorry voor de slechte kwaliteit van het filmpje, maar #$%#$%#% die verbinding is zo retetraag hier, dat het uploaden van dit filpmje al een uur duurt. Betere kwaliteit gaat me 4 uur kosten en dat is toch echt te gek heren!

Vandaag wandelen en wellicht ff naar de “lot”. Laterssss

Tags: tarn

Barbus Barbus aan de vliegenlat

Alleen de naam al, krachtig, het heeft iets oers in zich. Iets wat vroeger, klaarblijkelijk, al door de naamgever werd gezien.

Rustig foerageert hij tussen stenen, manoeuvreert door stroomversnellingen, flankend in diepe poelen, of soms op traagstromende ondiepe stukken van de rivier. De vis roept herinneringen op, zeker als hij zich laat zien op deze ondiepe stukken. Met veel plezier denk ik dan terug aan die dagen op de flats, kilometers wadend in kniediep warm water op zoek naar die prachtige zilveren schoonheid met dat krachtige lichaam. Albula Vulpes klinkt toch vrouwelijk, of ben ik de enige met deze gedachtegang? Enfin, ik ben verliefd geworden op die zilveren schoonheid met haar goddelijke lichaam. Mijn omgeving verklaart me voor gek, ach en misschien hebben ze wel gelijk ook.

Maar als je nu het zilver eens in goud verandert, dat bekkie met vier baarden aanschouwt en het zoute voor het zoete verruilt, dan ben je een heel eind op weg. De mannelijke zoete gouden versie voor de laaglanden?

Het is tropisch warm in de eifel. Het zweet gutst me van het voorhoofd, als ik het landweggetje afdaal richting het verlaten weiland in een diep dal ergens aan de kyll. In de verte hoor ik de stroomversnelling, die zich bij de doorwaadbare plaats bevindt. Hier gaat het bos over in een groene vlakte. Aan de ene kant van de oever bevindt zich een steile helling bedekt met bomen en rotsen en aan mijn kant het weiland gelegen tussen de bossen. Een prachtig gezicht, waar de tijd even stil lijkt te staan. Twee buizerds cirkelen rondjes over de toppen van de flinke hoge steile wand. Struinend loop ik nu langs de kant op zoek naar azende vis. Links springt een alvertje en even verderop zitten enkele kopvoorns te rommelen aan de oever. Onder de overhangende takken aan de overkant aast een vis wat een forel lijkt zijn. Een flinke kolk een paar meter verderop krijgt mijn aandacht. Dit is geen normale kolk, het lijkt meer een staart of iets dergelijks. Het water is hier nog geen 30 centimeter diep en kraakhelder. Het stroomt erg traag. En dan zie ik de silhouet. Barbeel, kan niet missen! Hij is druk aan het wroeten in de bodem op zoek naar kreeftachtigen en insectenlarven.

Ik knoop een hazeoor goudkop, haakje 14 aan het eind van mijn leader en werp drie meter voor de drukbezige meneer in. De stroming doet de rest en neemt de imitatie rustig over de bodem mee, hoppelend van steen naar steen. Alles kan gevolgd worden en het moment gaat naderen. Nog een meter, een halve meter, de spanning stijgt. Ongeduldig kijk ik of hij de goudkop pakt. Maar nee hoor, de imitatie hopt gewoon verder, 10 centimeter langs zijn neus en hij aast gewoon door alsof er niets aan de hand is. Nou ja zeg! Een tweede en een derde worp krijgen hetzelfde vervolg. Dan maar eens een vlokreeft imitatie proberen, groen van kleur. Weer werp ik in, ondertussen wat meters opgeschoven met de vis mee. Een meter, een halve meter, vol goede moed volg ik het groene gevalletje. De barbeel maakt een kleine beweging naar links, even is er een rukje aan de leader, een tikje en ze hangt. Staat vervolgens even stil, het lijkt erop alsof ze niet weet wat er gebeurt, nadenkt wat ze nu gaat doen, en dan, weg is ze. In een streep naar de overkant, daar waar de stroming harder is en een diepe geul heeft gemaakt. Wat een kracht heeft dat beest zeg, ik zie warempel de backing! Hevig vechtend is hij nu in de stroming bezig mijn vijf flink aan het kromtrekken. Hij schiet richting een in het water liggende tak, de slimme krachtpatser. Het is nu buigen of barsten. Ik loop langs de oever om nog enigszins controle te krijgen. Eindelijk krijg ik beweging en weet hem van de tak weg te houden. Heel langzaam komt de vis nu mijn kant op. Drillend op de reel, meter na meter terug pakkend. Het goud blinkt in de felle zon als ik hem in mijn handen aanschouw. Een dikke vijftiger, flinke baarddraden en in een puike conditie. Kortom een mooie vis, met ongekende kracht, de Barbus Barbus.

Tags: Kyll